Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
          






     

         


 
                                                                UFO

                                           PORWANIA PRZEZ UFO
Najstraszniejsza w kontaktach człowieka z kosmitami jest ewentualność, że przybywają oni tutaj po to by eksperymentować na ludziach. Może jednak relacje osób twierdzących, że zostały porwane przez obcych, to jedynie wynik zbiorowej halucynacji? W 1975 roku, 5 listopada miało miejsce wydarzenie, które całkowicie zmieniło życie Travisa Waltona i jego sześciu kolegów. Po zakończeniu pracy w lesie wracali oni ciężarówką do domu w Snowflakes w Arizonie, kiedy ich oczom ukazało się dziwne, jasne światło prześwitujące zza drzew. Zaciekawieni mężczyźni postanowili sprawdzić, co jest jego źródłem. "Kiedy wjechaliśmy między drzewa", wspomina Walton, "ujrzeliśmy źródło światła - metaliczny dysk unoszący się nad ziemią w odległości mniejszej niż 30 metrów." Jego bardziej ostrożni koledzy pozostali w ciężarówce, podczas gdy on wyskoczył na zewnątrz i pobiegł w stronę obiektu. Kiedy jednak znalazł się już niemal pod samym dyskiem, opuściła go odwaga. Odwrócił się i zaczął uciekać w kierunku ciężarówki, do której jednak nie dane mu było dobiec. Mike Rogers, szef brygady, wspomina, jak ujrzał "błękitną smugę energii" uderzającą w plecy Waltona. W panice nacisnął pedał gazu i odjechał z miejsca zdarzenia. Kilkaset metrów dalej, targany wyrzutami sumienia, zawrócił, jednak po powrocie ujrzał już tylko unoszący się w górę statek kosmiczny, który w ciągu kilku chwil zniknął z pola widzenia. Nigdzie w pobliżu nie było Waltona. Podejrzenia o morderstwo. W ciągu pięciu dni intensywnych poszukiwań policji nie udało się natrafić na ślad zaginionego. W końcu jednak, kiedy członków brygady zaczęto podejrzewać o morderstwo, Walton odnalazł się. Zauważono go nagiego w budce telefonicznej na obrzeżach miasta. Był półżywy, skrajnie wycieńczony i odwodniony. Dopiero po kilkumiesięcznym okresie rekonwalescencji zaczął przypominać sobie niektóre szczegóły zdarzenia. Pamiętał, że zabrano go do statku kosmicznego. "Leżałem na stole (...) Dookoła mnie stało kilka dziwnych istot. Wpadłem w histerię i zeskoczyłem ze stołu. Próbowałem ich do siebie nie dopuścić, jednak byłem tak słaby, że upadłem. Położyli mnie z powrotem na stole, nałożyli mi na twarz maskę, po czym straciłem przytomność." Wyjątkowy przypadek. W porównaniu z innymi relacjami o uprowadzeniu przez UFO przypadek ten był wyjątkowy z dwóch względów. Po pierwsze, świadkami porwania Waltona było kilka osób. Po drugie, zniknął on na pięć dni - w większości przypadków porwana osoba odnajdywała się po kilku godzinach. Bardzo często próbowano podważyć autentyczność zeznań Waltona. Ponieważ doniesienia o porwaniach przez kosmitów należały w latach 70 - tych do rzadkości, Walton i jego koledzy stali się wygodnym celem ataków - na każdym kroku oskarżono ich o oszustwo i próbowano ośmieszyć. Jednak wszyscy świadkowie wydarzenia pozytywnie przeszli testy na wykrywaczu kłamstwa, a okoliczności porwania nie zostały wyjaśnione pomimo wielu lat intensywnego śledztwa. Charakterystyczną cechą relacji o uprowadzeniu przez kosmitów, składanych przez tysiące ludzi z całego świata, jest to, że w większości wypadków są one spójne, a w wielu miejscach pokrywają się ze sobą. Co ciekawe, jest to fenomen typowo powojenny, obserwowany właściwie tylko w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Pierwsze spotkanie. Większość badaczy za pierwszy przypadek uprowadzenia człowieka przez kosmitów uznaje incydent z 20 września 1961 roku. W tym dniu, około północy, Betty i Barney Hill jechali samochodem przez New Hampshire ( USA ), kiedy nagle spostrzegli "obiekt w kształcie naleśnika, z dwoma rzędami okiem", który sprawiał wrażenie, jak by ich śledził. W końcu Barney zjechał z autostrady i zbliżył się na odległość 25 metrów do unoszącego się w powietrzu, "ogromnego, okrągłego statku powietrznego, z wystającymi statecznikami i wydającymi warczący odgłos czerwonymi światłami." Przerażeni państwo Hill przyśpieszyli, próbując uciec, jednak kilka chwil później ich samochód wpadł w drgania. Następnie dał się słyszeć niezwykły, pulsujący dźwięk a auto spowiło coś w rodzaju mgły. Później kiedy już Betty i Barney wrócili do domu, spostrzegli, że ich zegarki późnią się o dwie godziny. Nie mogli sobie jednak przypomnieć, co działo się z nimi w ciągu tych dwóch "brakujących" godzin. Po tym incydencie zaczęły ich nawiedzać koszmarne sny, co skłoniło ich do poddania się terapii hipnotycznej, w trakcie której mieli nadzieję przypomnieć sobie, co naprawdę im się przytrafiło. Hipnoza pozwala wydobyć podświadome treści naszego umysłu i głęboko ukryte wspomnienia. Pod hipnozą państwo Hill opisali scenę, w której "nieowłosione istoty pozaziemskie, wzrostu około 1,5 metra, z zielonkawą skórą, głowami w kształcie gruszki i skośnymi, kocimi oczami" zabierają ich na pokład statku kosmicznego. Wspomnienia Betty, dotyczące tego, co miało miejsce w ciągu tych dwóch "brakujących" godzin, były szczególnie wyraźne. Pamiętała ona, że poddano ją badaniom medycznym, w czasie których pobrano próbkę tkanki z jej ciała, a do pępka wsadzono długą igłę, co, jak to określiła, było częścią "testu ciążowego." Pokazano jej również gwiezdną mapę Zeta Retiiculi. Betty uważa, że kosmici chcieli w ten sposób poinformować ją, skąd przybywają. Niestworzone historie. Relacja Betty i Barneya Hill krańcowo różniła się od fantastycznych opowieści o spotkaniach z kosmitami wypełniających pierwsze strony amerykańskich gazet w latach 50 - tych. Pierwszym i najgłośniejszym przypadkiem była sprawa niejakiego George'a Adamskiego, który twierdził, że wielokrotnie odwiedzali go kosmici, którzy wyglądem przypominali ludzi, i zabierali go na przejażdżki na Wenus, Marsa i Saturna. Adamski i jemu podobni szybko zostali zdyskredytowani, jednak ich historie rzuciły cień na wszystkie relacje dotyczące spotkań z UFO. Opiero na początku lat 80 - tych doniesienia o uprowadzeniu przez kosmitów zaczęły być traktowane poważnie, najpierw przez ufologów, a następnie przez coraz większą część opinii publicznej. Poważna dyskusja. W czerwcu 1992 roku w słynnym Masschusetts Institute of Technology ( MIT ) odbyła się konferencja dotycząca domniemanych przypadków uprowadzenia przez UFO. Była to pierwsza naukowa debata na ten temat, w trakcie której czołowym badaczom przedmiotu pozwolono na przedstawienie wyników swoich badań, stwarzając tym samym forum do poważnej, merytorycznej dyskusji. W konferencji uczestniczyli trzej eksperci, których badania dostarczyły najwięcej świadectw przemawiających za realnością fenomenu uprowadzenia ludzi przez kosmitów. Byli to: Budd Hopkins, który przeprowadził jedne z pierwszych śledztw w tej sprawie; dr David Jacobs, profesor historii na Temple University, od 25 lat zajmujący się kwestią UFO; oraz prowadzący konferencję, prawdopodobnie najbardziej renomowany ze wszystkich, których zainteresowała sprawa uprowadzeń przez kosmitów, dr John E. Mack, psychiatra ze Szkoły Medycznej Harvarda i laureat Nagrody Pulitzera. Jednym z podstawowych wniosków, do jakich doszli uczestnicy konferencji, było to, że zeznania wielu niezależnych świadków pokrywały się w takich aspektach jak: procedura uprowadzenia, badania, jakim porwani zostali poddani oraz wygląd kosmitów. Zdaniem badaczy przemawia to za tezą, że porwania były wyłącznie rezultatem zaburzeń psychicznych poszczególnych ludzi, musiałyby znacznie się od siebie różnić. Pod kontrolą kosmitów. Wewnątrz statku kosmicznego porwany znajduje się pod całkowitą kontrolą kosmitów. Zwykle zmuszony zostaje do rozebrania się, a następnie umieszczony na stole, gdzie poddaje się go przerażającym, często bolesnym zabiegom chirurgicznym. Pamięć większości ofiar zostaje w jakiś sposób oczyszczona ze wspomnień dotyczących uprowadzenia, które po powrocie są nie do odtworzenia, chyba, że w stanie hipnozy. Dr Mack wymienia szereg świadectw przemawiających za realnością porwań. Twierdzi on, że "ludzie wracają z całkowicie zagojonymi bliznami, których wcześniej nie mieli. Ponadto, na ich ciele znajdują się często dziwne implanty (...), niektóre z nich nawet usunięto i poddano analizie." Jak dotąd, chemiczna analiza wykazała, że implanty te składają się z pierwiastków występujących na Ziemi. Znajomy doktora Macka zajmujący się biologią molekularną dokonał analizy implantu pobranego z nosa osoby uważającej, że została porwana przez kosmitów. Jego zdaniem zbadana tkanka nie występuje w formie naturalnej. W przyrodzie i prawdopodobnie została uzyskana laboratoryjnie. Zdaniem sceptyków jednak, żaden przekonywujący dowód realności porwań nie istnieje poza wyobraźnią uprowadzonych. Z największą krytyką jak dotąd spotkała się metoda wydobywania ukrytych wspomnień za pomocą hipnozy. Narzucone wspomnienia. Kevin McClure, członek Towarzystwa Badań Psychologicznych, twierdzi, że wielu badaczy UFO wykorzystujących technikę hipnozy nie posiada wystarczających kwalifikacji. Ci natomiast, którzy je posiadają, często narzucają badanym określone wspomnienia, zachęcając ich do wymieniania szczegółów potwierdzających hipotezę porwania zadając odpowiednio ukierunkowane pytania. McClure uważa, że może być także tzw. syndrom fałszywej pamięci. Występuje on wtedy, kiedy podświadomość kreuje "nowe" wspomnienia, które mają zastąpić pamięć o pewnych bolesnych przeżyciach z okresu dzieciństwa, na przykład związanych z wykorzystywaniem seksualnym. Wielu sceptyków twierdzi, że historie o uprowadzeniu są podświadome wytworzoną zasłoną, której zadaniem jest ukrycie jakiś traumatycznych doświadczeń z przeszłości. Sztuczna stymulacja. Psycholog Susan Blackmore uważa, że doświadczenie bycia porwanym prze kosmitów może być w sztuczny sposób wywołane poprzez stymulacje płatów skroniowych ( część mózgu odgrywająca ważną rolę w procesach pamięci ). Teoria ta została potwierdzona eksperymentalnie prze grupę kanadyjskich badaczy. Skonstruowali oni urządzenie generujące pole magnetyczne, które, oddziałując na tylne części mózgu, wywoływały wspomnienia o uprowadzeniu przez kosmitów u osób, które wcześniej takich wspomnień nie miały. Autorem podobnej teorii jest Albert Buden, auto książki zatytułowanej "Allergies and Aliens" ( Alergie i kosmici ). Uważa on, że doświadczenia bycia porwanym spowodowane są przez elektromagnetyczne "zanieczyszczenie" atmosfery, które jest tak silne, że może w odpowiedni sposób stymulować płaty skroniowe ludzi. "Nie ulega wątpliwości", twierdzi Budden, "że wszyscy rzekomo uprowadzeni są nadwrażliwi na elektryczność, a ich doświadczenia są symptomem reakcji alergicznej na działanie pól elektromagnetycznych obecnych w naszym środowisku." Jednak żadna z powyższych teorii nie przekonuje Hopkinsa, Jacoba czy Macka. Ich zdaniem dowody świadczące o realności porwań są znacznie silniejsze niż psychologiczne hipotezy stawiane przez niektórych sceptyków. Badacze ci są pewni, że w momencie uprowadzenia Walton nie cierpiał na żadną chorobę psychiczną. Ponadto, mało prawdopodobne jest, aby sześciu jego kolegów miało w tym samym czasie identyczne halucynacje. Wybujała wyobraźnia i stymulacja płatów skroniowych nie tłumaczy także obecności blizn i implantów na ciałach porwanych. Obecnie ufolodzy poszukują związków pomiędzy tajemniczymi przypadkami uprowadzenia ludzi a sprawą niewyjaśnionych okaleczeń bydła, które mogłyby stanowić dowód na to, że szeroko zakrojony program badawczy kosmitów obejmuje oprócz ludzi także inne ziemskie organizmy. Odrobina statystyki. Sprawą uprowadzeń ludzi przez kosmitów od początku interesowały się media, a za ich pośrednictwem pobudziła ona również wyobraźnię milionów ludzi. Z tego powodu w 1995 roku Amerykanin Robert Durant postanowił zebrać niektóre dane statystyczne na ten temat. Według jego raportu w ciągu ostatnich 50 lat, 50 milionów Amerykanów zgłosiło fakt uprowadzenia przez UFO. To daje średnio 274 porwania dziennie, do czego potrzebnych byłoby 1644 kosmitów ( zwykle na jedno porwanie przypada 6 kosmitów ). Colete Dowell twierdzi, że przez wiele lat kosmici porywali ją i wielokrotnie zapładniali. Aby zapobiec dalszym przypadkom zapłodnienia zdesperowana kobieta poddała się histerektomii ( operacji usunięcia macicy ). Wszystko w głowie. Dr Michael Persinger z uniwersytetu w Sudbury w Kanadzie postanowił odtworzyć wrażenie bycia porwanym przez kosmitów poprzez skierowanie na płaty skroniowe ludzkiego mózgu impulsów magnetycznych generowanych przez specjalnie skonstruowany hełm. Dr susan Blackmore z University of West England wypróbowała działanie hełmu. Po zakończeniu doświadczenia stwierdziła, że "czuła jakby ktoś ciągnął ją za ręce i nogi" oraz, że doświadczyła "nagłego i niekontrolowanego przepływu różnych uczuć." Zdaniem Blackmore oznacza to, że doświadczenia bycia porwanym przez kosmitów to po prostu emocje odczuwane przez ludzi o bardzo aktywnych płytach skroniowych, a nie wynik rzeczywistego uprowadzenia.

                               Dodaj wpis do Księgi Gości ! (kliknij!)                                                      

e-mail: apokalipsy@tlen.pl

          GG: 8734263   3324083

     

      

Jak myślisz co się stanie w 2012 r.
Przejście w czwarty wymiar
Wojna nuklearna
Całkowita zagłada cywilizacji
Nic się nie stanie
Nie mam pojęcia